ΣΑΒΒΑΤΟ
11 ΙΟΥΛΙΟΥ 2020
VIEW IN BROWSER
www.a8inea.com
 
 
Summer Date
της Μαριάννας Σκυλακάκη
 

Οι μέρες που περνάμε, αλλά κι εκείνες που περάσαμε όλο το προηγούμενο διάστημα, έφεραν πολλά πάνω-κάτω. Αισθανθήκαμε όμως την ανάγκη να μείνουμε πιστοί στο ραντεβού μας για την καλοκαιρινή αυτή έκδοση του Carpe Vinum. Αφενός, γιατί κάποιες σταθερές αξίζει να τις κρατάμε, ανεξάρτητα από τις συνθήκες. Αφετέρου, γιατί η ενασχόληση με τη γαστρονομία, ένα χώρο που έπληξε δριμύτατα και δυσανάλογα η πανδημία, πιστεύουμε στην αθηΝΕΑ ότι αποτελεί κλειδί για την επανεκκίνηση της χώρας, αλλά και για τον αναπροσανατολισμό της κατά τα επόμενα χρόνια.

Υπάρχει κουλτούρα γαστρονομίας στην Ελλάδα. Υπάρχει κουλτούρα και ιστορία κρασιού. Οφείλουμε πάνω σε αυτά να χτίσουμε νέα προϊόντα και υπηρεσίες που θα μας κάνουν πιο ανθεκτικούς σε κάθε κρίση και που θα αναδείξουν τη χώρα μας ως έναν υψηλού επιπέδου προορισμό ευζωίας. Η κουλτούρα αυτή ξεκινά από καθέναν από εμάς, έτσι σε αυτό το τεύχος γυρνάμε "πίσω στα βασικά” για να χτίσουμε γερά θεμέλια, που θα προσδώσουν νέες διαστάσεις στην απόλαυσή μας.

Το τέταρτο τεύχος του Carpe Vinum μπορείτε να το απολαύσετε εδώ.

 
 
JUMP TO
 
 
 
 
 
Q&A
της Μαρίας Λουίζας Βαφειαδάκη
 

Γεωργιάννα Χιλιαδάκη - Νίκος Ρούσσος: το δίδυμο πίσω από το βραβευμένο με 2 αστέρια Michelin, Funky Gourmet, οι πρεσβευτές της ελληνικής avant-garde κουζίνας, σύμβολα της μαγειρικής φινέτσας και της πρωτοποριακής γαστρονομίας.

Οι πολυβραβευμένοι σεφ μιλούν στην αθηΝΕΑ για την περίοδο αναδόμησης που διανύει το ελληνικό και παγκόσμιο γαστρονομικό στερέωμα, την εν γένει αναδιαμόρφωση του τοπίου στο χώρο της εστίασης και την ευελιξία του fine dining.

Παρά τη μεταβλητότητα που επιβάλλει η εποχή, κάποια πράγματα δεν αλλάζουν. Ανέκαθεν, μας παρέσυραν σε ένα αυθεντικό γαστρονομικό ταξίδι με γεύσεις funky και gourmet, που μας πείθουν πως τελικά, η μαγειρική είναι τέχνη. Έτσι, αναμένουμε με ενθουσιασμό το νέο τους διεθνές εγχείρημα και το opening του Funky Gourmet στο Hilton, ατενίζοντας με αισιοδοξία το μέλλον του κόσμου του φαγητού.

Oλόκληρη η συνέντευξη, εδώ.

 
 
 
Carpe Vinum
του Άρη Γαβριελάτου
 

Το κρασί έχει "ποτίσει" ως λέξη εκατοντάδες τραγούδια σε κάθε γλώσσα, ιδίως στους λαούς για τους οποίους το συγκεκριμένο ποτό αποτέλεσε μέρος της καθημερινότητας και του πολιτισμού του.

Αναζητώντας στίχους σε διάφορες γλώσσες, και με την πρόθεση να διαλέξω μόλις δέκα τραγούδια συνολικά, συνειδητοποίησα ότι θα ήταν μια εξαιρετικά δύσκολη άσκηση, που θα αδικούσε αναγκαστικά μια σειρά από διαμαντάκια που αναγκαστικά έμειναν εκτός λίστας. Όσο για κάποιες προφανείς επιλογές που δεν συμπεριέλαβα στην πρώτη αυτή "οίνο-μουσική" περιπλάνηση, οι συνεργάτες της αθηΝΕΑς με ξόρκισαν να αφήσω εκτός το πολυακουσμένο "Summer Wine", αλλά και το ελληνικό σουξέ των 70’s "Κρασί, Θάλασσα και τ’ Αγόρι Μου", ενώ το κλασικό πλέον "Red Red Wine" των UB40 αξιοποιήθηκε μοναχά στον τίτλο...

Ηθελημένα κατέληξα λοιπόν στις τόσο διαφορετικές επιλογές που θα βρείτε παρακάτω, ώστε να καταδείξω την οικουμενική δύναμη του κρασιού και την αγάπη του ανθρώπου προς αυτό. Ελάτε, λοιπόν, μαζί μου, μ’ ένα ποτήρι κρασί στο χέρι, να ακούσουμε δέκα τραγούδια για το κρασί.

Η συνέχεια του άρθρου, εδώ.

 
 
 
Good Mood Food
της Ιωάννας Γιωτάκη
 

Είναι εντυπωσιακό το πού μπορεί να σε βρει η έμπνευση. Να, εμένα σήμερα, με βρήκε επάνω στη ζυγαριά μου. Μόλις είδα το καινούργιο, εμπλουτισμένο νουμεράκι, σκέφτηκα ντοματόσουπα. Απίστευτα light σούπα, αλλά και εντελώς gourmet. Κι επειδή κάτι μου λέει ότι κι άλλοι έζησαν τον τρόμο στο δρόμο με τις ζυγαριές αυτή την περίοδο, σας τη συστήνω ανεπιφύλακτα.

Η συνέχεια της συνταγής, εδώ.

 
 
 
pARTicle
της Αγγελικής Ντούρου
 

Ενθαρρυντικά είναι τα σημάδια από τη δευτερογενή αγορά τέχνης που αφορά τους Έλληνες καλλιτέχνες και την ελληνική αγορά. Μετά το επιτυχημένο Greek Sale του Λονδίνου στα τέλη Μαΐου, με ποσοστό πωλήσεων 64%, η δυναμική της σχετικής αγοράς τέχνης επαληθεύτηκε σε ελληνικό έδαφος στη δημοπρασία Ιουνίου του Οίκου Βέργος, με αυξημένο ποσοστό πωλήσεων που ξεπέρασε το 70%.

Συγκεκριμένα, στη διήμερη δημοπρασία του οίκου που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 24 και 25 Ιουνίου, το ποσοστό πωλήσεων έφτασε το 72% σε σύνολο 690 λαχνών. Το newsletter του οίκου αναφέρει: "Η αισιόδοξη πρόβλεψή μας για την επόμενη ημέρα της αγοράς τέχνης στον ελληνικό χώρο επιβεβαιώθηκε με τα εντυπωσιακά αποτελέσματα της διήμερης δημοπρασίας 'Σπάνια Βιβλία, Χειρόγραφα και Έγγραφα & Νεοελληνική Χαρακτική και Ζωγραφική'".

Ιδιαίτερο αγοραστικό ενδιαφέρον κατά την πρώτη ημέρα δημοπρασίας φαίνεται να προκάλεσαν οι διαφημιστικές έγχρωμες αφίσες που προβάλλουν την Ελλάδα ως τουριστικό προορισμό στα τέλη της δεκαετίας του '40 και στο πρώτο μισό της δεκαετίας του '50, δημιουργημένες από αξιόλογους καλλιτέχνες της εποχής, καθώς πωλήθηκαν όλες, με τις 8 από τις 9 να ξεπερνούν κατά πολύ την ανώτατη τιμή εκτίμησης.

Η συνέχεια του άρθρου, εδώ.

 
 
 
At the Movies
της Χριστίνας Μαργιώτη
 

Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960, το γυναικείο κινηματογραφικό πρότυπο προβάλλεται ως δέσμιο προϊόν του ανδρικού βλέμματος. Προκειμένου να υπάρξει στη μεγάλη οθόνη, η γυναίκα μετατρέπεται σε "εκείνο που προβάλλει το βλέμμα του Άλλου πάνω της", σε ερωτικό αντικείμενο τριών βλεμμάτων: σκηνοθέτη-θεατή-πρωταγωνιστή.

Στην οθόνη αναπαρίσταται η σύλληψη που έχουν γι' αυτήν οι άντρες. Ειδωλοποιείται με τρόπο συγκεκριμένο. Μασκαρεύεται ανάλογα με την επιθυμία του αρρενωπού βλέμματος. Απολύει την προσωπική της υπόσταση. Δεν είναι γυναίκα, παρά ένα αγνό και αθώο κορίτσι της διπλανής πόρτας. Είναι συνήθως μελαχρινή. Χαρακτηρίζεται από μια γενική τάση να φαίνεται όμορφη ή ευτυχισμένη. Όλα όσα την καθιστούν ανθρώπινη μένουν στην αφάνεια, εξαιτίας της ανικανότητάς της να αισθανθεί οποιοδήποτε συναίσθημα εκτός από φόβο, σοκ και ντροπή. Παράλληλα, παρουσιάζει μια αδυναμία εκφοράς λόγου.

Τα πράγματα αλλάζουν στις αρχές του 1970. Οι έντονες μεταβολές στις έμφυλες σχέσεις, η αναδιάρθρωση της οικογενειακής δομής, οι μεταβολές στην αγορά εργασίας, οδηγούν σταδιακά στην αλλαγή της θηλυκής ταυτότητας και κατά συνέπεια στον τρόπο αναπαράστασής της. Σήμερα θα μιλήσουμε για μερικές από τις συγκινητικότερες γυναικείες ερμηνείες στην ιστορία του κινηματογράφου, μετρώντας αντίστροφα.

Η συνέχεια του άρθρου, εδώ.

 
 
 
Let’s Science
της Μαριέττας Παπαδάτου-Παστού
 

Καθώς ο κόσμος μας γνωρίζει μια πρωτόγνωρη κατάσταση αβεβαιότητας και οι κυβερνήσεις προσπαθούν να προφυλάξουν τη δημόσια υγεία, όλοι καλούμαστε να προσαρμοστούμε στη "νέα κανονικότητα" μέσω της σωματικής απομάκρυνσης (ο όρος που ήρθε να αντικαταστήσει τον όχι και τόσο ακριβή όρο "κοινωνική απομόνωση"). Το ίδιο ισχύει και για τους επιστήμονες ψυχολόγους. Πολλά εργαστήρια ψυχολογικής έρευνας χρειάστηκε να κλείσουν και οι μελέτες τους να αναβληθούν για όσο διάστημα διαρκεί η πανδημία.

Παράλληλα, όμως, κάποιοι ψυχολόγοι -με σύμμαχο το διαδίκτυο που πλέον επιτρέπει τη συλλογή δεδομένων οnline- έχουν ξεκινήσει νέες έρευνες με σκοπό να καταλάβουν πώς η παρούσα κρίση μας επηρεάζει και πώς να αντιμετωπίσουμε καλύτερα τις ψυχολογικές της συνέπειες, όπως επίσης για να καταλάβουν καλύτερα με ποιο τρόπο οι κυβερνήσεις μπορούν να επικοινωνούν τα μηνύματα σχετικά με τον νέο κορωνοϊό και τα μέτρα προφύλαξης, έτσι ώστε να τα ακολουθούν οι πολίτες πιο πιστά.

Μια σειρά από αντίστοιχες έρευνες ξεκίνησε και ο "Επιταχυντής Ψυχολογικής Επιστήμης" (Psychological Science Accelerator, PSA). Η αποστολή του είναι να επιταχύνει τη συγκέντρωση έγκυρων και γενικεύσιμων ευρημάτων σχετικά με την ανθρώπινη συμπεριφορά και τις γνωστικές διεργασίες.

Η συνέχεια του άρθρου, εδώ.

 
 
 
On Repeat
του Κυριάκου Σεραφειμάκη
 

Πριν μερικά χρόνια είχα πάει στο γήπεδο του beach volley που είχε χτιστεί στον Πειραιά για τους Ολυμπιακούς του 2004 για να δω τους White Stripes στην πρώτη και τελευταία τους εμφάνιση στην Αθήνα. Όσοι ήταν εκεί ξέρουν ήδη πού το πάω. Η συναυλία είχε δύο opening acts και άργησε να αρχίσει, ενώ φυσούσε τόσο πολύ εκείνη τη μέρα που απορούσα πώς θα ακούσουμε το παραμικρό.

Έπειτα από πολλές (2; 3;) ώρες με τα opening acts τα οποία ήταν -τουλάχιστον- αδιάφορα, ήρθαν οι White Stripes στη σκηνή και επιτέλους θα ακούγαμε λίγο σωστό rock and roll. Τα 40 λεπτά που έκατσαν στη σκηνή ήταν πραγματικά ό,τι περιμέναμε. Ήταν εκπληκτικά. Όμως, ο αέρας όλο και δυνάμωνε και ξαφνικά, πίσω από τη σκηνή, ακούστηκε ένας θόρυβος και η μουσική σταμάτησε.

Οι White Stripes πήγαν πίσω από τη σκηνή και μετά από κανένα 20λεπτο ο Jack White εμφανίστηκε στη σκηνή με το καπέλο στα χέρια και απολογήθηκε περίπου 100 φορές, εξηγώντας πως ένα από τα μεγάλα φώτα έπεσε και χτύπησε ένα μέλος του crew του συγκροτήματος και ότι δυστυχώς θα έπρεπε να σταματήσουν γιατί ήταν πολύ επικίνδυνο να συνεχίσουν το σετ τους. Από 'κει που το ελληνικό κοινό τους αποθέωνε, σε δευτερόλεπτα άρχισαν να τους πετάνε στη σκηνή μπουκάλια, μπύρες, ποτήρια και ό,τι άλλο έβρισκαν και να βρίζουν.

Προφανώς οι Stripes δεν ξαναήρθαν, και καλά έκαναν. Δε μας αξίζουν. Εγώ σας αφήνω μ' ένα τραγούδι τους που, παρά τον τίτλο του, δεν έχει σχέση με τη βραδιά, δείχνει όμως ότι το μουσικό άγγιγμα της Meg δεν ήταν μόνο στα τύμπανα.

 
 
 
 
Spread the word! Μοιραστείτε την αθηΝΕΑ με συγγενείς, φίλους και συναδέλφους στέλνοντάς τους αυτόν το σύνδεσμο εγγραφής.
 
Advertise. Σας ενδιαφέρει να διαφημιστείτε στην αθηΝΕΑ; Επικοινωνήστε μαζί μας εδώ.
 
 
 
 
 
 
View in Browser